eHIV

چند روز پيش مطلبي با عنوان "بیماری شناسی در وبلاگستان پارسی." از الف.ميم خوندم البته با توجه به شرايط نبايد خوشم ميومد اما اومد! به نظر من اين جور مطالب توي دنياي وبلاگ جاشون خاليه .
به هر حال ، حال کردم در تداوم عمل الف ميم يه بيماري ديگه که به گمانم خيلي جدي تره رو معرفي کنم !
eHIV
همه چيز از يک وبلاگ ساده شروع مي شه ! نويسنده که معمولا اسمي مستعار ( مثلا شاعري در انزوا يا آهويي در طويله خران و... ) رو براي نوشتن انتخاب کرده يا با اسم کوچيک ( مثلا مسعود و... ) مي نويسه ، شروع مي کنه به پراکنش محتويات ذهنش و به همه ليست مسنجر و دوست هاي حضوري والکترونيکيش توصيه مي کنه که «يه سر وبلاگ منم بزن !!!! » . کم کم کار رونق مي گيره و پاي هر مطلب مجموعه اي به شکل زير مي بينين : { خيلي قشنگ بود عزيزم ... – کرم خاکي بينوا -  ، بابا من نمي دونستم که تو اينقدر احساسي مي نويسي حتما ادامه بده ! يه سري هم به ما بزن - پسري که شاعر نشد - ، نوشته هايت را قطره قطره گريستم ، چونانکه بر سر قبر پدر دخترکي ... - پير معرکه گير - ،  ... جون خيلي عالي بود عزيزم تو واقعا بي نظيري راستي اين آيدي منه xxx@yaboo.com اگه خواستي آف بذار ، تو واقعا زيبا مي نويسي – ژان وارژان داري ؟ (1)-
بله مجموعه بالا که به همين بي مزگيه پر مي شه از ...(اين مجموعه از يک ديدگاه با {} برابراست  ) .(2) اما بعد از مدتي يک آدم بيمار يا سالم مياد وکنار  99 تا کامنت از نوع بالا يک کامنت مي ذاره مثل اين : « ببخشين اما "مسخ" مال هدايت نيست مال کافکاست  » يا « تو که شوهر مي خواستي چرا به خودم نگفتي ؟ اومدي رو اينترنت بي ناموسي راه انداختي... »
روزاي اولي که وبلاگ خون شده بودم کمتر مي شد وسط ريز و رو کردن پست ها و کامنت هاي يک وبلاگ به اين جمله ها بر نخورم : « اينجا کاملا شخصيه و من هر چي دلم بخواد مي نويسم...  » ، « به تو چه که من مي خوام خودکشي کنم ؟!! » ، « من وبلاگ مي نويسم حتي اگه يه خواننده هم نداشته باشه ... »  ، « تو اگه جرئت داري اسم و آدرستو بده تا ... »  از نگاه  من بي تجربه اين جملات بسيار بسيار به حق و قابل دفاع بود اما کمي جلوتر که رفتم فهميدم همه اين ها يک « خفه شو »ي ساده است که وقتي آدم توي منطق کم مياره به عنوان « ختم کلوم » جاري مي کنه .
اين نوع برخورد منحصر به دنياي وب نيست اما به علت عدم نياز به ارتباط فيزيکي و استفاده از  اسامي مستعار در اين عالم همه گير تر است . گمانم شباهت اين بيماري به HIV اين باشد که سيستم دفاعي بلاگر را نسبت به حمله هاي جدي بسيار ضعيف مي کند و بلاگر با اولين برخورد جدي خواهد مرد !
روده درازي کردم ، اما باور کنيد قضيه جديه ، به عقيده من اين بيماري، يه جور جهل مرکبه و  عملا باعث تنهاتر شدن آدمايي ميشه که وبلاگ مي نويسن تا تنها نباشن يا دوستان بيشتري داشته باشند ! (3)

1 ) ژان وارژان داري ؟ : لطيفه ايست که به دليل بي تربيتي بودن ذکر نشده !

(2 ) از نشانه هاي بيمار بودن کامنت گذار نگذاشتن اسم و مشخصات در فرم  کامنت است .

(3 ) به علت پرهيز از کل کل از ذکر نام ها خودداري کرده ام و تمامي نام ها ابداعي است .

( 4 ) اصل متن بیماری شناسی در وبلاگستان پارسی. را بخوانید .